ดิฉันได้เดินทางไปชมนิทรรศการที่ย่านนางเลิ้งเพียงคนเดียว ขณะนั้นดิฉันได้เดินเก็บภาพความทรงจำตลอดการเดินทาง จนเดินทางได้ซักพักดิฉันก็นั้งพักซักชั่วครู่หางตาเหลือบไปพบคุณป้าท่านนึ่ง ที่ก็นั้งพักเช่นกันท่าทีคุณป้าเหนื่อยเเละหอบ ดิฉันจึงเข้าไปพูดคุยเเลกเปลี่ยนเรื่องราวชีวิตของดิฉันวัย17ปีกับคุณป้าวัย51ปี คุณป้าบอกดิฉันว่าได้เรื่องราวมามากมายที่ทำร้ายทั้งกายเเละจิตใจ ทำให้ดิฉันฉุดคิดได้หลายๆอย่างรวมถึงการใช้ชีวิต คุณป้ากล่าว “ต่อให้วางเเผนชีวิตไว้ดีเเค่ไหน สุดท้ายก็ต้องอ่อนข้อให้มันอยู่ดี” หลังจากจบบทสนทนาดิฉันก็ขอถ่ายภาพคุณป้าไว้เป็น1ในความทรงจำการเดินทางครั้งนี้
+0